Herrezen uit het
"Brandend Vuur"
Waar verdriet en pijn
de Boventoon voerden
De tijd die het mocht zijn
was slechts van korte duur.
Opnieuw geboren en opgestaan
Vol PASSIE en vol VUUR
Mijn nieuwe weg te gaan
Gelijk de golven van de zee
Je wegvoeren naar het onbekende
Zó ga ik daarin mee.
Onze energiëen, versmolten in elkaar
Het gevoel "ÉÉN" te zijn
Met mijn andere helft
Daarin gaan wij hand in hand
Ik, hier op aarde, en jij dáár,
Maar toch gevoelsmatig
Zó dicht bij elkaar.
Ik heb geleerd meer te vertrouwen
Geleerd te luist'ren naar mijn ziel
Daar waar ik altijd op kan bouwen
Geleerd weer van mijzelf te houden.
Dank je wel, voor al je LIEFDE
Dank je wel, voor al je TROOST
Eens zullen wij weer samen zijn,
En dat voelt ONGELOÓFLIJK fijn.
In Liefde
Marianne